کمردرد علل و درمان چند مرحله ای

بهمن, 1398 بدون نظر

کمردرد Low Back Pain بعد از سرماخوردگی شایعترین علت مراجعه افراد به پزشک می باشد بطوریکه حدود 85 درصد افراد در مقاطعی از عمر خود بدین مشکل مبتلا می گردند. براساس مدت زمان ابتلا به کمردرد این بیماری به کمردرد حاد و مزمن (بیش از 3 ماه) تقسیم می گردد.

علل کمردرد

علل کمردرد طیف وسیعی می باشند که از گرفتگی عضلانی ساده تا گاها متاستازهای مهره ای ناشی از سرطان متغیر است. نکته مهم این است که کمردرد یک علامت است و باید جهت شناسایی علل به وجود آورنده آن بررسی شود.

علل کمردرد متعدد بوده و خود انواعی دارد مانند: کمردرد های مکانیکال ، التهابی، شغلی و… که در ذیل توضیح داده می شود:

کمردرد مکانیکال

کمردردهایی هستند که با تغییر مکانیک و حالات ستون فقرات ایجاد می شوند مانند بیرون زدگی دیسک ها یا سرخوردگی مهره ها، علل تشدید این کمردردها مرتبط با پوزیشن بد، فعالیت بدنی سنگین، ژنتیک، افزایش سن و… می باشد.

کمردرد التهابی

زمینه ایجاد این کمر درد ها پروسه های التهابی در بدن فرد بوده و شدت این کمردردها با استراحت (مانند صبح هنگام) بیشتر می شود و با شروع فعالیت ها دردها کاهش می یابد. از بیماری های مسبب این نوع کمردرها می توان به آرتروز و روماتیسم های مفصلی اشاره نمود. الگوی درد در بیماری های عفونی نظیر تب مالت نیز به همین شکل است.

کمردرد ناشی از گرفتگی عضلات

در این کمردرد تنش های روحی و فیزیکی موجب گرفتگی عضلات و دردهای شدید پوزیشنال می گردد. اطلاعات بیشتر در این مورد را می توانید در مقاله گرفتگی عضلات کمری و درمان آن مشاهده فرمایید.

نغییرات هورمونی و استرس روحی

تغییرات هورمونی (مانند عادت ماهانه) و استرس های روحی موجب کاهش آستانه تحریک درد شده و موجب برجسته شدن علائم درد می گردد.

کمر درد شغلی

یکی از شایعترین شکایات شغلی است که موجب از دست رفتن ساعت ها کار مفید می گردد و از علل اصلی آن می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • تحمیل فشار و نیروی اضافی
  • پوزیشن های فیکس ( خصوصاً نشستن طولانی) و به ویژه رانندگی
  • خم شدن مکرر و کشش مداوم در حین حمل وسائل
  • تنش های روحی کاری
  • نشستن طولانی روی صندلی های غیراستاندارد

درمان کمر درد

درمان کمردرد چند مرحله ای بوده که به ترتیب انجام می شود و شامل تکنیک های زیر است:

1- گام نخست : درمان های غیرتهاجمی

2- گام دوم : درمان های کمتر تهاجمی (اینترونشنال)

3- گام سوم : درمان های تهاجمی (جراحی)

گام نخست : درمان های غیرتهاجمی

در بسیاری از موارد درمان های غیرتهاجمی موجب کنترل کمردرد می شوند. این درمان ها عبارتند از : استراحت، داروها (ضدالتهابی غیر استروئیدی، شل کننده های عضلانی، مهارکننده شارژهای عصبی و…) و در کنار آنها اقدامات فیزیوتراپی (نظیر دکومپرشین، درمان های مکانیکی، لیزرو…) می باشند.

گام دوم : درمان های کمتر تهاجمی (اینترونشنال)

چنانچه مشکل کمردرد علیرغم درمان های سطح اول که در بالا توضیح داده شد بهبود نیابد مرحله دوم یعنی درمان های کمترتهاجمی یا اینترونشنال انجام می شود که شامل موارد ذیل است:

1-    تزریقات فاست (در موارد درگیری مفاصل ستون فقرات):

مفاصل فاست محل مفصل شدن دو مهره بیکدیگر است که دارای اعصابی است (اعصاب شاخه میانی) که مسئول انتقال پیام های درد از مفاصل فاست تخریبی به مغز هستند. عملکرد این اعصاب تنها انتقال پیام های حس درد هست و در صورت بلوک شدن هیچ اختلالی ایجاد نمی شود لذا در محل خروج این اعصاب از مفاصل فاست با ارسال امواج RF فعالیت انتقال حس درد اعصاب کنترل و مهار شده و علائم دردناک بیماری برطرف می گردد.

2-    تزریقات ترانس فورامینال (در موار دبیرون زدگی دیسک):

چنانچه دردهای کمر ناشی از انتقال درد ناشی از فشار دیسک باشد یکی از بهترین گزینه ها تزریقات ترانس فورامینال می باشد که با هدایت دستگاه رادیولوژی و بوسیله سوزن های خاص مقداری داروی بی حسی و ضدالتهاب در اطراف ریشه درگیر تزریق می گردد و به دلیل اینکه دارو مستقیما در فضای ملتهب تزریق می شود و تمامی دارو در منطقه مورد نظر قرار می گیرد دوز مورد نیاز دارویی نسبت به تزریقات سیستمیک بسیار پایین تر بوده و هیچ عارصه جانبی وجود نخواهد داشت و در نهایت التهاب و تحریک عصبی برطرف می گردد.

گام سوم: درمانهای تهاجمی (جراحی)

در گذشته درمان های تهاجمی (جراحی) درمان گام های ابتدایی بیرون زدگی دیسک کمر بود لیکن امروزه به مدد تکنولوژی های جدید درمان جراحی گام نهایی درمان دیسک می باشد به شکلی که در دنیای کنونی ما درصد کمتری از بیماران نیاز به عمل جراحی خواهند داشت. اعمال جراحی دیسک به دو دسته تقسیم می شوند:

جراحی های بسته دیسک که شامل 3 روش است:

1- عمل بسته لیزری دیسک (PLDD)

در این عمل با هدایت دستگاه رادیولوژی (فلوروسکوپ) با سوزن های خاص وارد مرکز دیسک شده و یک فیبرلیزری از داخل سوزن به مرکز دیسک هدایت می شود انرژی لیزری موجب تبخیر هسته و کاهش حجم هسته آبکی دیسک شده که در نتیجه آن فشارداخل دیسک کاهش یافته و قسمت بیرون زده دیسک (که به عصب فشار می آورد) کوچک شده و فشار مکانیکی روی عصب کاهش می یابد. این عمل تنها در بیرون زدگی های کوچک دیسک که دیسک ارتفاع خوب داشته و آب هسته دیسک از بین نرفته است انجام می گردد.

2- عمل جراحی بسته دیسک به روش اندوسکوپی

آندوسکوپ وسیله ای است که می توان با آن مهره ها و بافت های اطراف دیسک را با ایجاد شکاف کوچک (در حد چند میلیمتر) در ناحیه کمر با بزرگ نمایی مشخص به طور مستقیم دید و به وسیله آن می توان قسمتی از دیسک را که عامل فشار بر روی عصب است ، خارج کرد. در این عمل اندوسکوپ که دارای دوربین مخصوص  و منبع نور است بابرش کوچک چند میلیمتری وارد منطقه بیرون زده دیسک شده و بوسیله فورسپس های ظریف و مخصوص که از اندوسکوپ عبور می کنند منطقه بیرون زده دیسک کنده می شود و عصب آزاد می گردد و جداره دیسک نیز با رادیوفرکوئنسی ترمیم می گردد. پیداست که به علت عدم دستکاری بافتی عوارض معمول جراحی باز در این تکنیک دیده نمی شود.

3- عمل جراحی باز یا لامینکتومی

در این روش بافت ستون فقرات باز شده و محل تنگی تراشیده و عصب تحت فشار آزاد می گردد. حداکثر سعی ما این است که با استفاده از سایر تکنیک ها کار به عمل جراحی لامینکتومی کشیده نشود زیرا این روش جراحی باز دارای عوارضی است که عمده ترین آنها شامل :

  1. عوارض مربوط به بیهوشی عمومی
  2. عوارض مربوط به دستکاری های جراحی از جمله صدمه به بافتهای مجاور و عفونت
  3. چسبندگی های اپیدورال پس از عمل که می توانند مجددا روی رشته ها عصبی فشار آورده و تولید درد کنند.
  4. ناپایداری ستون مهره ها و فشار و آرتروز مفاصل فاست بین مهره ای می باشد.

 

پاسخ رایگان به سوالات شما

پاسخ سوال های خود را رایگان از دکتر محمدرضا کاظمی فوق تخصص درد دریافت کنید.

مشاوره رایگان با دکتر کاظمی
برچسب ها