سندرم مرالژیا پارستتیکا

فروردین, 1398 بدون نظر

مرالژی پارستتیکا چیست ، سندرم مرالژیا پارستتیکا بیماری است که موجب احساس سوزش، گز گز، مور مور، بی حسی در قسمت خارجی و تا حدودی جلوی ران می شود.

علل مرالژیا پارستتیکا

فشار به عصب مسئول عصب دهی حسی پوست خارجی ران (Laterlal Femoral Nerve of Thigh) موجب ایجاد این بیماری بصورت احساس سوزش، گز گز، مور مور، بی حسی در قسمت خارجی و تا حدودی جلوی ران میشود.

عوامل ایجاد کننده مرالژیا پارستتیکا

عصب پوستی _خارجی ران، عصبی است که حس قسمت پهلوی ران را فراهم می کند. فشار یا گیر افتادگی این عصب موجب مرالژیا پارستتیکا می شود. اصولاً عصب پوستی-خارجی ران، عصبی است حسی که درگیری آن بر روی عضلات پا، اثری ندارد و موجب ضعف حرکتی نمی شود.

در اکثر افراد، این عصب در قسمت ِپهلوی ران و لگن به سمت بالای ران می رسد. در مرالژی پارستتیکا ، عصب دچار گیر افتادگی، فشار و چین خوردگی در زیر رباط کشاله ران می شود. مواردی که در آن فشار ناحیه لگن و کشاله ران افزایش می یابد، موجب فشار به این عصب می شود، که شامل:

  • پوشیدن لباس تنگ (شامل شلوار تنگ، محکم بستن کمربند پهن)
  • چاقی و اضافه وزن
  •  حاملگی
  • وجود بافت چسبندگی نزدیک لیگامان کشاله ران به دلیل صدمه (ضربه) یا جراحی قبلی
  • دیابت

عوامل مستعد کننده ایجاد مرالژی پارستتیکا

  • چاق شدن و اضافه وزن، فشار به عصب پوستی _خارجی ران را افزایش می دهد.
  • سن فاکتور مهمی در بروز مرالژی پارستتیکا می باشد، به طوری که سنین ۴۰-۶۰ سال به عنوان یک ریسک فاکتور برای بروز مرالژیا پارستتیکا مطرح می شود.
  • دیابت ( قند خون بالا) موجب آسیب به عصب می شود و در بروز مرالژیا پارستتیکا نقش دارد.
  • حاملگی به دلیل ایجاد فشار بر روی عصب در ایجاد مرالژیا پارستتیکا نقش دارد.

علائم مرالژیا پارستتیکا

  • علائم معمولاً در یک طرف بدن ایجاد می شوند و بعد از ایستادن طولانی و یا راه رفتن تجدید می شود.
  • کرختی قسمت فوقانی پهلوی ران یا کرختی همراه با مورمور در قسمت پهلوی ران
  • حس سوزش یا درد در سطح خارجی ران
  • درد مبهم در کشاله ران یا در باسن ها (اگرچه این علامت شایع نیست)
علائم مرالژیا پارستتیکا
علائم مرالژیا پارستتیکا

تشخیص مرالژیا پارستتیکا

  • شرح حال و معاینه فیزیکی
  • تصویر برداری
  • نوار عصب و عضله

درمان بیماری مرالژی پارستتیکا

درمان های حمایتی در طی چند ماه در بسیاری از بیماران موثر می باشد و شامل:

۱- پوشیدن لباس های گشاد

۲- کاهش وزن اضافی

۳- مسکن ها مانند استامینوفن، ایبوبروفن یا آسپرین

۴- داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای

۵- داروهای ضد تشنج شامل: گاباپنتین (نوروتین) یا پره گابالین (لیریکا)

۶- تغییر سبک زندگی از قبیل: نپوشیدن لباس های تنگ، پرهیز از ایستادن و یا راه رفتن طولانی مدت، حفظ وزن نرمال و کاهش وزن اضافه در پیشگیری و درمان مرالژیا پارستتیکا موثرند.

ورزش های  مفید در بهبود مرالژیا پارستتیکا

۱- ورزش های لگنی :

علائم و نشانه های مرالژی پارستتیکا با ورزش های خاصی که موجب افزایش انعطاف پذیری لگن، افزایش سوخت و ساز و خون رسانی به عصب آسیب دیده می شود بهبود می یابد.

پل زدن: بر روی کف زمین دراز بکشید و باسن خود را از روی کف زمین بلند کنید تا عضلات باسن، سفت و منقبض شوند.

کشیدن لگن: ابتدا بر روی شکم دراز بکشید و در حالی که عضله باسن خود را سفت می کنید پای خود را از پشت بالا بیارید و به باسن نزدیک کنید.

درحالت ایستاده هر یک از پاهایتان را بدون اینکه زانوهایتان خم شود به یک طرف بالا بیاورید.

این ورزش ها نباید باعث درد ران شوند. در صورت ایجاد درد ران، انجام این ورزش ها را متوقف کنید.

۲- کشش عضلات چهارسر ران:

عضلات چهارسر ران در نزدیکی عصب پوستی-خارجی ران قرار دارد و گاهی این عصب بین عضلات چهارسر گیر می افتد به عبارتی فشار این عضلات بر روی عصب موجب ایجاد درد و بی حسی در مرالژیا پارستتیکا می گردد. کشش عضلات چهارسر ران که در نزدیکی این اعصاب قرار دارد در انعطاف پذیری و افزایش قدرت و قوام این عضلات در قسمت بالایی ران موثر است. برای انجام این حرکت، ایستاده و پاشنه یک طرف پا را به کمک دست همان طرف به سمت باسن نزدیک کنید در این حالت باید کشش عضلات قدام ران را حس کنید اگر در هنگام انجام این حرکت، احساس درد می کنید این کشش را متوقف کنید.

نکات مهم:

ورزش ها برای بازتوانی هر صدمه یا بیماری در بدن مهم است اما استراحت در مرالژیا پارستتیکا موثرتر است. تا زمانی که درد دارید، استراحت کنید. روش های دیگری که در بهبود علائم موثر اند شامل کاهش وزن، پوشیدن لباس های گشاد، مسکن ها و تزریق استروئیدها است.

درمان های اینترونشنال مرالژی پارستتیکا

در مواردی که درمان های دیگر موثر نیستند و بیمار همچنان از درد ناحیه ران شکایت دارد به طوری که مانع فعالیت های روزمره و اجتماعی فرد شود و در صورت عدم پاسخ به درمان های حمایتی و مسکن ها و شدید بودن علائم بیماری اقدام بعدی تزریق و بلوک و یا رادیوفرکوئنسی در اطراف عصب گیر افتاده می باشد که تحت راهنمایی سونوگرافی انجام می شود.

این تزریق موجب کاهش درد و التهاب ناشی از فشار بر روی عصب شده و فشار را از روی عصب مبتلا بر می دارد. اما تزریق آن باید توسط پزشک متخصص و در محل مناسب انجام شود تا از عوارض ناشی از تزریق جلوگیری شود. به ندرت در مواردی که علائم شدید بوده و درمان های فوق از جمله تزریق استروئید و رادیوفرکوئنسی موجب کاهش درد بیمار نشده و بیمار برای مدت طولانی درد داشته باشد، ممکن است در موارد بسیار نادری برای رفع فشار از روی عصب، نیاز به جراحی باز باشد.

درمان های اینترونشنال مرالژی پارستتیکا
درمان های اینترونشنال مرالژی پارستتیکا

تزریق با کمک سونوگرافی و زیر دید مستقیم

 

مشاوره رایگان با دکتر محمدرضا کاظمی

برچسب ها