گرفتگی عضلات کمری و درمان آن

دی, 1398 بدون نظر

یکی از شایع ترین علل دردهای کمری فشار ، اسپاسم و گرفتگی عضلات کمر می باشد. ناحیه کمر تحمل کننده وزن تنه بوده و در حرکات و چرخش بدن نقش اساسی ایفا می کند لذا مستعد تنش و گرفتگی می باشد. این مشکل هنگامی رخ می دهد که تعدادی از فیبرهای  عضلانی دچار کشیدگی و یا حتی پارگی می گردند.

سه دسته عضلات از ستون مهره ها حمایت می کنند

  • عضلات راست کننده کمر یا اکستانسور (عضلات پشت و گلوتئال)
  • عضلات خم کننده کمر یا فلکسورها (عضلات شکم و ایلیوپسواس)
  • عضلات مایل یا چرخاننده (عضلات پهلو)

 

علائم اسپاسم کمری

  • سفتی در ناحیه کمربه همراه محدود شدن دامنه حرکات
  • درد کمری که به پاها انتشار نمی یابد  وحداکثر تا باسن منتشر می گردد.
  • پوزیشن غیرطبیعی فرد به دلیل دردهای عضلانی حتی در حالت استراحت

تشخیص گرفتگی عضلات کمری

تشخیص درابتدا براساس معاینه بالینی است لیکن اگر دردها بیش از سه هفته به طول بیانجامد نیاز به انجام تست های پاراکلینیکی از جمله عکس های ساده رادیولوژی و یا MRI و… می باشد.

درمان گرفتگی عضلات کمری

استراحت باید کوتاه مدت باشد زیرا طولانی بودن بی حرکتی موجب تحلیل عضلانی می گردد و تحلیل بیش از پیش عضلات موجب اختلال عملکرد عضله و ناتوانی بیشتر خواهد شد. در کنار آن باید از داروهای ضدالتهای غیراستروئیدی ، داروی شل کننده عضلات کمر ، احیانا اقدامات فیزیوتراپی (کشش لگن، ماساژ ملایم، یخ و گرما درمانی، ‏اولتراسوند، تحریک الکتریکی عضلات و تمرینات کششی) استفاده شود. در بسیاری از بیماران بهبودی کامل و قابل توجه است و با اقدامات پیشگیرانه و تقویت عضلات از تکرار این حملات می توان جلوگیری کرد لیکن درصدی از این موارد مزمن شده که با درمان های روتین پاسخ درمانی مناسب گرفته نمی شود و نیاز به مراجعه به پزشکان فلوشیپ درد و انجام اقدامات اینترونشنال دارند.

نکاتی جهت پیشگیری از عود مجدد گرفتگی عضلات کمر

1- ورزش های تقویت عضلات شکم نظیر دراز و نشست و ورزش های هوازی که فشار تحمیلی برناحیه کمری ندارند مانند: شنا، دوچرخه سواری و پیاده روی

2- رعایت پوزیشن های صحیح در حرکات تنه و کمر و وضعیت درست قامت

3- کاهش وزن اضافی، ترک سیگار و دوری از استرس

 

درمان های اینترونشنال در موارد مقاوم

درمان های اینترونشنال گرفتگی کمر
درمان های اینترونشنال گرفتگی کمر

سه عضله اصلی درگیر در کمر شامل پسواس، پیریفورمیس، کوادراتوس لومبوروم هست که در عکس شده اند . در این موارد با سوزن های مخصوص تحت هدایت دستگاه رادیولوژی (فلوروسکوپ) و یا سونوگرافی وارد عضله درگیر شده و پس از تایید قرارگیری سوزن در مکان صحیح در عضله تزریق داروی مورد نظر (لوکال انستتیک، بوتاکس و…) انجام می شود. اثرات درمانی از چند ساعت بعد از تزریق آغاز گردیده و با گذر زمان بیشتر می گردد و مشکل بیمار برطرف خواهد شد.

مشاوره رایگان با دکتر محمدرضا کاظمی

تزریق بوتاکس در عضلات پسواس و کوادراتوس لومبوروم توسط دکتر کاظمی فلوشیپ درد

تزریق بوتاکس در عضلات
تزریق بوتاکس در عضلات
برچسب ها